Pole sana
8 maart 2010 - Dar es Salaam, Tanzania
Het is 04:30 lokale tijd (02:30 dus) en ik word net op tijd wakker van het gestommel van de stewards en stewardessen voordat de landing inzet. Om 05:00 uur sta ik buiten (het vliegveld ben je in 3 stappen uit) en het is WARM. Over de prijs van de taxi kan niet onderhandeld worden en daar zit ik dan, in de taxi in afrika. Alles en iedereen is donker, er is geen straatverlichting en het enige wat er door mn hoofd gaat is: waarom doe ik mezelf dit aan? Na 20 minuten sta ik, 40$ armer, op de stoep van het ziekenhuis, de enige mooie plek die ik het afgelopen half uur heb gezien. Het is 05:30 en de mevrouw achter de balie is samen met de bewakers de enige die aan het werk is, terwijl er al een tiental patienten zit te wachten. Ze vertelt me dat ik moet wachten tot 07:30, dan is iedereen aan het werk. Het is warm, ik heb dorst en niemand spreekt hier Engels.
Langzaam druppelen de mensen binnen, wordt het licht en nog warmer en om 07:35 neemt een meisje me mee naar Anne Fovo, de secretaresse van de oogarts bij wie ik ga stagelopen. Zij is vreselijk blij om me te zien, omhelst me, kust me en alles is weer goed. Ik krijg chapati (pannekoek), koffie en mijn huisbaas de knotsgekke Celine komt me ophalen. Zij regelt een Tanzaniaanse simkaart (0712564099) en tanzaniaans geld voor me, en haar huis is fantastisch. Aan het strand, een kamer voor mezelf met enorme kast, er is een woonkamer met tv, 2 allerliefste hondjes, een maasai die 's nachts de boel bewaakt, een huishoudster die alles wast en opruimt en het allerbeste van allemaal: huisgenoten. Brent, een 37-jarige Amerikaan, geeft me de grand tour. Zijn vrouw Nicole is fysiotherapeute bij CCBRT (het ziekenhuis). Verder wonen er Danielle uit Enschede en J.C. uit D.C. Ik kan douchen, slapen in mijn eigen bed en 's middags leidt dokter Bowman me rond in het ziekenhuis, wat om de hoek is van ons huis. Ook eet ik mijn eerste lunch bij CCBRT: rijst met bonen en stenen voor 600 shilling (30 cent).
Mijn huisgenoten zijn echt de allerliefste mensen: diezelfde avond gaan we met zijn allen uit eten en is er een strandfeestje, zaterdag liggen we de hele dag bij het zwembad en zondag gaan we naar Bongoyo eiland waar ik me vreselijk verbrand. En vandaag heb ik de helft van mijn dag er al opzitten met het bekijken van een stuk of 20 ogen, bijna allemaal met staar of glaucoom.
Ik had nooit kunnen bedenken dat ik 3 dagen na aankomst uit het koude holland het nu al zo erg naar mijn zin zou hebben en me zo thuis zou voelen.
zo te lezen heb je het er heel leuk, wat een mooi huis waar je in zit en gelukkig zit er een amerikaan fijn dat die je heeft rondgeleid! nu al een strandfeestje en eten voor maar 30 cent!
maar wel op blijven passen daar en niet meer te laat naar buiten gaan ik hoop dat je nog een hele fijne tijd hebt daar en ook als je nog lekker gaat rondreizen!
kusjes je zusj
Liefs
Blif bloggen, dan blijf ik je volgen!
Heel veel plezier!
xx Nori
Ik had wel hele erge medelijden toen ik las over dorst, hitte en mensen die geen Engels spraken. Maar gelukkig is het goed gekomen! There's always a bright side (somewhere) en gelukkig heb je die gevonden. Enjoy!
X
nou dat is me wat, zo;n aankomst, dan kun je je vreselijk verloren voelen, maar wat fjin zo'n warm onthaal. en nu al aan het werk. helemaal goed.
we zijn benieuwd naar je verdere avonturen, maar ben blij dat je goed op de plek bent nu.
Mam
wat fijn dat alles nu zo oke is. een pak van hart.Ik denk dat je misschien nog langer daar wil zijn. ik hoop dat je leuke weken krijgt dat je zinvolle stage hebt spreek je
Janna
flink genieten en veel leren daar, maar het niet te erg naar je zin krijgen, want we willen je toch wel heel erg graag over een tijdje weer terug hier!
Je bent al een week weg. Wat gaat het snel.
Heel veel liefs, ook van oma K (alles OK met haar), dikke kus, Tienke